Soms kun je je flink vergissen in een band. Al die jaren heb ik gedacht dat Treat een van-dik-hout-zaagt-men-planken-metalband was. De comebackplaat Coup de Grace was ervoor nodig om mij te corrigeren. De heren blijken toch echt al vanaf 1985 AOR te maken. AOR Van de typisch Zweedse soort, waarbij de songs goed in elkaar zitten maar het toch vooral de uitvoering is die debet is aan de kwaliteit. Zoals zo vaak bij Zweudse AOR is er een poppy randje, maar bij Treat wordt dat randje behoorlijk gecompenseerd door stevig ingemixte gitaren. Zo is “Tangled Up” een fikse rocker, wordt “Skies Of Mongolia” voorafgegaan door etnische klanken en alvorens door te gaan als fikse rocker en wordt zelfs de in potentie buitengewoon poppy compositie “Heaven Can Wait” óók een fikse rocker. En dat is eigenlijk best verrassend, als je de overigens uitstekende stem van Robert Ernlund en de fraaie koortjes erachter hoort. Het is naast de productie en het wat hogere tempo in de gemiddelde song op dit album vooral gitarist Anders Wikström die voor het heavy geluid zorgt. Gevarieerde ritmepartijen met volop mooie details zorgen ervoor dat het steeds het hele nummer interessant blijft, zelfs wanneer het refrein iets té onbenullig wordt, zoals in “No Way Without You”. Een enkele keer is het nummer wel heel erg inhoudsloos – “All For Love” zou zo naar het Eurovisie Songfestival kunnen, om u een idee te geven – maar wie de koortjes uit de AOR fijn maar de gitaren doorgaans te braaf vindt, zou hiermee wel eens een mooi compromis gevonden kunnen hebben. Want Treat is het heavy broertje van de Scandinavische AOR. House Of Shakira, TNT, The Poodles, maar dan met peper in de reet.
mij=Frontiers / Rough Trade