Matt The Electrician – Animal Boy

Matt The Electrician - Animal BoyElk jaar is het weer hetzelfde liedje als er een nieuwe editie van Pinkpop is: mensen vragen mij of ik niet in Landgraaf moet zijn. En altijd moet ik weer uitleggen dat ik daar niets te zoeken heb. Ten eerste houd ik niet van mensenmassa’s en ten tweede wil graag – liefst aangenaam – verrast worden op een festival door dingen die ik nog niet ken. Dus ik was in Eindhoven op het knusse Naked Song-festival en niet in Landgraaf. En werd gelukkig aangenaam verrast. Vooral de geboren Texaan Matt Sever die opereert onder de naam Matt The Electrician slaagde daar in. Hij zag er misschien een beetje vreemd uit met zijn malle hoedje, grote baard en zwarte kraalogen, maar als deze man zijn mond open doet schuif je je initiële indrukken zo terzijde. De man bleek een aangenaam warme stem te hebben, zijn song bleken van het fijne singer-songwritersoort en de verhalen die hij erin vertelt uitermate geestig en zelfs herkenbaar. Zo gaat “Animal Boy” over hoe zijn oma hem een beestenkind noemde omdat hij altijd honger had. Zo heb ik er thuis ook één. Een cd-tje was snel gekocht. Daarop verrast Matt nogmaals. Want de basis van de songs is natuurlijk dezelfde als hoe hij ze live bracht, maar arrangementen bleken veel rijker en verfijnder dan zijn optreden deed vermoeden. Zijn stem lijkt zo bij tijd en wijle op E van Eels (zijn songs overigens ook), maar als hij in bijvoorbeeld “Faithfully” zijn stembanden goed test, gaat ‘ie ook richting het geluid van Paul Carrack in zijn vroegere Ace-Squeeze-tijd. Alleen ligt die dan dus wel onder een rootslakentje in plaats van een seventies rocksprei. Maar ook Paul Simon kun je er in terughoren als je wilt. In “College” bijvoorbeeld. Wat deze gemeen hebben met Matt is dat het prettige warme stemmen zijn om naar te luisteren als ze hun songs vertolken. Dus glimlach ik nu als Matt zijn brief voorzingt die hij schrijft naar de klachtenservice van het door hem eigenlijk verfoeide Walmart omdat hun werknemer Angela hem zo voorbeeldig hielp. Het zal voor jou na het lezen van dit stukje misschien een minder grote verrassing zijn als voor mij, maar ik kan je van harte aanbevelen om deze week een van de concerten mee te pikken die Matt nog geeft samen met zijn kompaan Scrappy Jud Newcomb.


mij=Lucky Dice

Leave a Reply

Your email address will not be published. Required fields are marked *

This site uses Akismet to reduce spam. Learn how your comment data is processed.