Peasant - Shady Retreat

Ik las ergens dat Peasant (echte naam Damien DeRose, ik zou ook voor een andere artiestennaam gaan) zijn nieuwste plaat opnam op de zolder van een tweehonderd jaar oude boerderij. Het lijkt een nieuwe variatie op het thema van de blokhutfolk waarmee Bon Iver een hele grote werd. Blokhutten, stoffige boerderijen en andere agriculturele bouwvallen blijken en masse de Abbey Roads van de postmoderne folkbeweging. Bon Iver nam op in een blokhut, Ray LaMontagne nam zijn laatste plaat op in zijn stokoude boerderij in de bossen van Massachussetts. En Peasant dus. Hij verbleef wekenlang op een oude boerderij om zijn nieuwe plaat op te nemen. Zijn vorige plaat On The Ground was naar eigen zeggen teveel een haastklus, en dat wilde hij nu goedmaken. Dat is maar deels gelukt. Albumopener "Thinking" klinkt veel te overgeproduceerd, helemaal met de Elliott Smith-iaanse lo-fi van On The Ground in het achterhoofd. Het eerste hoogtepunt komt pas op de tweede helft van de plaat; het met gezellige paardehoefjes opgeleukte "Prescriptions" is een prachtig glooiend gitaarpopliedje. Ook op het einde van de plaat weet Peasant te bekoren: "Hard Times" en "Slow Down" zijn fijne lo-fi-nummertjes. Die lo-fi jas past Peasant beter dan het iets te gladde sausje dat hij Shady Retreat heeft willen geven. Dan klinkt hij te algemeen, als wegwerpfolk op de rand van vergetelheid.

Zeg er het uwe van...