Houses - End Of Story / Signe Tollefsen - Baggage

Ik vind het superirritant als een liedje je aan een ander liedje doet denken, maar het je maar niet lukt om de vinger op de 'zere plek" te leggen waarom je dit gebeurt. Ik heb het met "Suicide" van het Amsterdamse Houses. Steeds weer als ik het draai, duikt bij mij ergens vanuit mijn grijze massa "Here's Where The Story Ends" van The Sundays op. Ik zoek nog steeds een verklaring. "Suicide" is wat mij betreft het mooiste liedje van de debuut-EP End Of Story van deze jonge band. Frontvrouw Ella van der Woude heeft een fijne Feist-achtige stem en de liedjes van haar hand zitten ook wel een beetje in die Canadese indiescene. Dat laat vooral "Stay With Me" het liedje dat ze speelden bij De Wereld Draait Door goed horen. De band is overigens zelf de eerste om dit grif toe te geven. Het leukst wordt Houses als ze wat verder zoeken naar een eigen geluid. Daarvan zijn het eerder genoemde "Suicide" en " Killing My Best Friend" dat na een tintelfris begin na anderhalve minuut een prog-achtige en rauwere wending krijgt door zijn bas- en toetsenpartij. Dat mogen ze van mij wel meer doen. Het is sowieso prettig dat toetsenist Jeroen Roelofsen vaak kiest voor het vette geluid van een Hammond in plaats van iele synthesizerriedels. Met End Of Story schept Houses verwachtingen voor een toekomstige langspeler.

Signe Tollefsen heeft al bewezen dat ze met een goede cd op de proppen kan komen. Dat deed ze namelijk met haar titelloze debuut in 2009. Baggage is een tussendoortje waarom ze liedjes van anderen van een eigen jasje voorziet. Al kun je het in het geval van Michael Jacksons "Dirty Diana" misschien beter van uitkleden spreken. Want ze ontdoet die song van alle productionele opsmuk van Jackson en maakt er een bijna "Troy"-achtige song van die door merg en been gaat. Subliem. Dat ze een Michael Jackson song covert is misschien al gewaagd te noemen, maar je vingers durven branden aan "Glory Box" van Portishead, dat vind ik nog veel gedurfder. Signe slaagt er na een beetje een weifelend begin er met gemak in deze indie-klassieker naar haar hand te zetten en overtuigend te brengen in een versie met alleen viool, gitaar en zang. Ach eigenlijk zijn alle zes de covers op Bagage hartstikke geslaagd door de eigen draai die Tollefsen eraan geeft. Al verdient "Down By The Water" van PJ Harvey, waarin Signe in haar eentje de meerlagige zang sterk invult nog wel een eervolle vermelding.

Hè, pias heeft houses ook al binnen gehengeld.

Zeg er het uwe van...