Birds Of Passage – Without The World

Lamgeslagen. Mooi woord is dat. Het is bovendien zo ongeveer het enige woord dat een beetje in de buurt komt van hoe ik Birds Of Passage, het soloproject van Waikato singer-songwriter/dichteres Alicia Merz, kan beschrijven. Without The World overrompelde me gelijk bij de eerste draaibeurt, nagelde me aan de grond vast en sindsdien grijp ik er als een hyperverslavende drug steeds weer neer. De combinatie van rillingen oproepende fluisterstem van Merz die galmend hypnotiseert en andere fluitermeisjes laat verbleken tot lieve schoolmeisjes met de minimalistische gitaar- of toetsenpartijen en de desolate drones schuift met een veeg alle zekerheden van tafel en maakt dat ik voor me uit gaat staren op zoek naar het zwarte gat. Rillingen als Merz prevelt ‘I hear the cry / Of their voices high / Falling dreamily through the sky, / But their forms I cannot see.’ De serene sfeer van de plaat zou je een moment kunnen verwarren en je brengen tot onthaasting, maar geloof mij maar, de last van het luisteren naar Without The World is zo groot dat je na een luisterbeurt eigenlijk alleen maar even op je bed wil gaan liggen om bij te komen van de zojuist opgedane ervaring. De songs nemen bezit van je en zuigen de energie uit elke vezel van je lijf. Beangstigend en verslavend sloegen zelden zo stevig de handen ineen. Je knuisten worden er wit wan.

mij=Denovali