Airrace - Back To The Start
Er zijn van die reünies waar je je hart voor vasthoudt. Die van het Britse Airrace, bijvoorbeeld. Eén AOR-album, "Shaft Of Light" uit 1984, in 1985 uiteengevallen en nu in 2011 een nieuw album. Ik weet niet hoe het u vergaat, maar bij mij licht er dan ergens een bordje 'Hypotheek!' op. Anders gezegd, bij zo'n re¨nie begin ik al met de gedachte dat geld de voornaamste drijfveer zal zijn. Twee van de drie belangrijkste leden uit de oerbezetting van Airrace zijn ook nu van de partij: zanger Keith Murrell (Mama's Boys, Phenomena) en gitarist Laurie Mansworth. Drummer Jason Bonham deed aanvankelijk mee aan de reünie, maar heeft inmiddels een fijne nieuwe klus in de supergroep Black Country Communion. Murrell en Mansworth waren en zijn echter bepalend voor het geluid. Het album opent met "Keep On Going", een aangename maar niet heel verrassende Journey-achtige song. Gaandeweg ontpopt Back To The Start zich echter tot een heel smakelijk album. AOR, maar net iets minder gladjes dan de meeste platen in het genre. De open productie en de composities doen meer dan eens aan het Foreigner uit de beginjaren denken. Op andere momenten hoor ik overeenkomsten met Pride Of Lions. Net als die twee bands weet Airrace zich te onderscheiden met songs die op het eerste gezicht redelijk standaard lijken, maar bij nadere beschouwing net dat beetje extra hebben waardoor het allemaal acuut blijft hangen. Op dat moment besef ik dat ik zit te luisteren naar een album dat de klippen van de AOR meesterlijk weet te omzeilen en moeiteloos mijn aandacht vasthoudt. Dit zijn oude rotten die de ervaring hebben om songs als "Call Me Anytime", het titelnummer en "Just One Kiss" een niveau hoger te tillen dan hun meeste collega's zouden doen. Dankzij de cleane productie róckt de AOR nog echt op dit album. Dat zouden er meer moeten doen...
File: Airrace - Back To The Start
File Under: Fijne verrassing