Beat Culture - Tokyo Dreamer

Soms heb je zo'n week, vers in het nieuwe jaar. Dan wil je je (minstens wekelijkse) recensie schrijven voor File Under, maar heb je geen idee waarover. Er zijn tenslotte genoeg wel 'aardige' albums uit, maar niks waar ik echt zo enthousiast over ben dat ik echt iets over wil schrijven. Eurosonic en Noorderslag zijn net dit weekend geweest en er zijn dus honderd miljoen hippe festivalbandjes om te checken, maar de critici hebben eigenlijk al laten doorschemeren dat er niks écht nieuws tussen zit. En om zo'n vers album dan halfslachtig te recenseren is dan misschien commercieel acceptabel, maar zo werkt deze weblog niet. Dan maar wat successen uit mijn playlist van de afgelopen week? Mjah, ook niet de moeite. Ik ben in de ban van de Skrillex-klonen zoals Dead Cat Bounce, maar die heeft nog geen album uit. Ook de EP's van You Killing Me boeien niet en diens enige écht leuke nummer staat niet eens daarop. Je kunt je elektronica natuurlijk ook wat langzamer en true'er willen. Zo heb ik net dankzij een inspirerende tweet Sepalcure ontdekt, en dat Balam Acab mag er ook wel zijn, maar dat komt dan volgende week wel in een eigen recensie. Het is in elk geval een stuk leukere muziek dan SBTRKT, Martyn of The Weeknd, wat ik persoonlijk allemaal niet trek. Maar goed. Om toch maar even de hipster uit te hangen, dan maar even een mini-recensie van een gratis te downloaden album uit de laatste, wat tragere categorie dat ik wél mooi vind. Soundscapes, mooie filtersynths, knisperelektronica, klassieke piano en diepe subbass, alles door elkaar. Soms doet het me denken aan anime-soundtracks ("Coastal Sentiment"). Bij vlagen werkelijk verbijsterend mooi. Bandcamp heeft nog niks mooiers gehad in 2012.

Zeg er het uwe van...