Als je Borknagar nog niet kent en denkt er eens op een rustig moment van te gaan genieten, kom je bedrogen uit. De Noren hebben drummer David Kinkade (van Soulfly) ingehuurd om dit negende studioalbum in te spelen, en hij heeft het gas op z’n doublebasspedalen flink opengetrokken. Zeker in de eerste twee tracks geeft het een behoorlijk opgejaagd gevoel. Dat gezegd hebbende maakt het echter niet dat de progressieve black metal die het in 1996 opgerichte Borknagar uit de speakers laat knallen onmogelijk nieuwe, misschien zelfs wat meer mainstream, fans kan aantrekken. Voorganger Universal uit 2010 was namelijk al ver voorbij de ‘normale’ black metal met allerlei jaren zeventig-invloeden; dit wordt nu verder doorgetrokken met Deep Purple-achtige keyboards, vocal harmonies en zelfs een voor blackmetal zeer onkarakteristieke wahwah-solo (in ‘Earthling’). Ook laat Vortex (een naam die je wellicht nog kent van Dimmu Borgir) geregeld zijn cleane vocals door de tracks galmen. In buurland Zweden heeft Jens Bogren, die onder andere heeft meegewerkt aan diverse fijne platen van Opeth en Katatonia, de mix verzorgd, dus ook op dat vlak zit het goed. De teksten over onder andere meteoren, het universum en de natuur zullen echter niet ieders kopje thee zijn, maar dat is niets vreemds. Voor wie zich trouwens afvraagt waar de gruntachtige kreet uit de albumtitel Urd op slaat: “Urd is the name of one of the norns that according to northern myhtology stands under Yggdrasill and weaves the lifeline of mankind.” Er is in ieder geval over nagedacht.
mij=Century Media
4 reacties