The Unwinding Hours - Afterlives

In de categorie bands die we heul hard missen scoort Aereogramme hoge ogen. Alleen de samenwerking die deze Schotten ooit deden samen met ISIS tijdens een In The Fishtank-sessie stelde me een beetje teleur. Dat kwam misschien nog wel vooral door de hele hoge verwachtingen die ik er van had. Dat Craig B en de zijnen het bijltje er in 2007 bij neer gooiden was vele malen teleurstellender. Gelukkig is de stem van Craig B niet definitief verloren gegaan voor de muziek. Hij heeft de handen ineen geslagen met zijn voormalige bandmaat Iain Cook en samen vormen ze nu The Unwinding Hours. Ik heb in 2010 hun debuut-plaat volstrekt gemist, maar Afterlives maakt al weken overuren. The Unwinding Hours klinkt wel behoorlijk anders dan Aereogramme. Die band had nogal eens de neiging om van de hak op de tak te springen en zo in een blink of the eye van lieftallige indie naar bijna brute metal om te slaan. The Unwinding Hours is meer in balans. Zo wordt opener "Break" na een kick-off met jankende post-rockgitaren een evenwichtig liedje, waarin B je gelijk aan je speakers kluistert. Misschien ook wel omdat de balans een beetje onverwacht en spannend is. Een simpel pianolijntje, een "Waterfront"-achtige bassriff en de ijle stem van B. Die misschien wel beter klinkt dan ooit te voren. De band helt zo de kant op van Sunny Day Real Estate / The Fire Theft en daar krijg ik nóóit genoeg van. Wat dat betreft ben ik bang dat B en Cook er niet voor gekozen hebben om van The Unwinding Hours een instrumentale band te maken, dat was in eerste instantie namelijk wel hun opzet. De stem van B is hier juist de rode draad en sterkmaker die ook als er wat meer synths bij de tracks ingevoegd worden zoals in "The Right To Know" met speels gemak overeind blijven. Het maakt Afterlives tot een ijzersterkte terugkeer aan het front.

Ze zijn eigenlijk gewoon verder gegaan waar ze met het laatste Aereogramme album gebleven waren. En het ontwikkelt zich nog steeds. Mooi.

Zeg er het uwe van...