Eigenlijk is het niet eerlijk om een artiest die je hebt leren kennen als een die op verbazingwekkende wijze covers van klassiekers maakte, te beoordelen op zijn eigen muziek. Je kunt niet verwachten dat zo iemand zelf ook even een cd´tje maakt met pak 'em beet tien liedjes die zich laten meten met “Enjoy the Silence” van Depeche Mode en “It's A Long Way To The Top (If You Wanna Rock 'N' Roll)” van AC/DC. Misschien dat ik daarom bij elke keer dat ik begin aan een solo-cd van Susanna Wallumrød in eerste instantie een beetje teleurgesteld ben. Volstrekt onterecht, maar ook volstrekt onvermijdbaar. Gelukkig (voor haar ook) trekt dit na verloop van tijd altijd weer bij. Met Wild Dog (haar derde cd als Susanna) moest ik ook weer uitermate veel geduld hebben voordat ik de schoonheid van de tien songs echt doorgrondde. Het komt misschien ook wel doordat ze de vederlichte, maar bedwelmende pasteltinten die ze in combinatie met het Magical Orchestra gebruikte onder eigen naam vervangt door een meer bijna jazzy insteek in bandsetting. Met in een song als “Oh I Am Stuck” zelfs iets dat je een venijnige gitaarsolo zou kunnen noemen. Het past. Dat wel. Gelukkig maar. Gelukkig is er altijd die magistrale stem waar je je als luisteraar aan vast kunt klampen. Als Susanna zingt, dan valt op een bepaald moment alles van je af. Dat maakt dat ze de mindere tracks (en die zijn er dus inderdaad echt wel op Wild Dog en dat komt voor een deel ook wel door de wat magere teksten) uiteindelijk ook nog naar een hoger plan weet te tillen. Maar het maakt ook dat de betere songs als “Imagine” en “Lonely Heart” uiteindelijk weer adembenemend mooi worden.
mij=Rune Grammafon / Konkurrent
4 reacties