Sommige muzikanten doen het erom. Het vorige (en zevende) album van King Kobra heette King Kobra, album nummer acht heet II. Logisch toch? Mja, ware het niet dat in 1988 al het King Kobra-album III uitkwam… Bij de voorganger kwam de oerbezetting weer bij elkaar, zij het dat zanger Mark (nu Marcie) Free was vervangen door Paul Shortino, en dat leverde een heerlijk album op. Op II is de bezetting onveranderd en dat is te horen. Nog steeds is het smakelijke hardrock van een band die weet hoe je een rocksong schrijft. Van opener “Hell On Wheels” tot afsluiter “We Go Round” wordt er classic rock van eredivisieniveau ten gehore gebracht. Nieuwe paden worden er niet verkend, maar dat is ook bijna niet mogelijk in het genre. Hoogtepunten zijn “Hell On Wheels”, een heerlijke up-tempo opener en “The Ballad Of Johnny Rod”, een Van Halen-achtig speelse track. Naar het einde lijkt de schwung er een beetje uit te gaan, maar het verval is niet zo groot dat het als een nachtkaars uitgaat. “Deep River” duurt maar liefst acht minuten en lijkt dus iets bijzonders te gaan worden, maar afgezien van een aanzet tot wat bombast halverwege gebeurt er niet zo heel veel. Het niveau van het comebackalbum haalt II niet, maar het is een waardig vervolg. Gerontorockers, grijpt uw luchtgitaren!
mij=Frontiers / Rough Trade
4 reacties