Nerds en prog gaan goed samen. Maschine doet daar vrolijk aan mee met de titel Rubidium. Rubidium is een scheikundig element, afkorting Rb en atoomnummer 37. Je zou denken dat Maschine dan ook wel de Duitse vertaling van ‘Machine’ zou zijn, maar het is vooral een woordspelletje. De oprichters zijn zanger/gitarist Luke Machin en en bassist Daniel Mash, vandaar. Die twee zaten drie jaar lang ook in de liveband van The Tangent. De Engelse progmetalscene bloeit als nooit tevoren, en het vijftal van Maschine (ooit nog Concrete Lake geheten – hallo Pain Of Salvation) heeft ondanks de leeftijden – maximaal 25 jaar oud – al flink wat ervaring. Daarnaast zijn ze verre van eenkennig. Toetseniste/zangeres Georgia Lewis heeft bijvoorbeeld ook een folkband, speelt in een fusionformatie en schrijft filmmuziek. Dat neemt niet weg dat op Rubidium de invloeden uit de progmetalhoek wel makkelijk aan te wijzen zijn. Muzikaal zitten ze soms dicht tegen Haken aan (“The Fallen”), terwijl op andere moment Pain Of Salvation (het titelnummer, “The Eyes Pt. 1”) niet ver weg is. Tegelijkertijd is dat goed nieuws. Haken en Pain Of Salvation zijn twee van de bands die zich muzikaal de minste grenzen opleggen en Maschine is daar niet anders in. Heftig hakkende gitaren worden afgewisseld met subtiele pianopartijen, polsverstuikende drumpartijen met ingehouden spel op de bekkens. “Invincible” is op sommige momenten bijna een popsong. Een pluspunt van Maschine is de toevoeging van Lewis’ zang. Of ze nu de leadvocals verzorgt of de achtergrondzang, het geeft iets extra aan het bandgeluid. In zeven lange, goed opgebouwde songs laten de heren en dame horen heel wat in hun mars te hebben. Dat het nog niet altijd even origineel is, is dan maar een klein puntje. Muzikaal hebben ze genoeg in huis om daar nog stappen in te maken. Rubidium getuigt daarvan.
mij=InsideOut
4 reacties