Motorpsycho – Behind The Sun

Motorpsycho - Behind The SunIk onderhoud een beetje een vreemde relatie met Motorpsycho. Zo viel ik ooit eens in een volgestroomd Tivoli al zittend tegen een van de die betonnen palen gewoon pardoes in slaap terwijl Snah en zijn mannen hun best deden een nummer dat al lang genoeg duurde op te rekken tot een avondvullend programma. Ook op cd valt de ene keer het kwartje wel, maar andere keren niet. Het deels wel liggen aan het grillige karakter van zowel de eigenzinnige Noren als mij. Al luisterend naar hun nieuwe cd Behind The Sun kan ik echter niet wachten tot ik ze weer op het podium kan zien huishouden. Het is elke keer weer afwachten wat ze je voorschotelen, maar het psychedelische progbad waar de drie Noren me in onderdompelen op Behind The Sun is likkebaardend goed. Nou zal het zeker helpen dat ik een meer dan groot zwak heb voor jaren zeventig sympho (maar ook hardrock) dat ik heel erg geniet van Behind The Sun. “Cloudwaker (A Darker Blue)” begint een beetje aftastend met een akoestisch gitaarlijntje, maar gaat al snel over in een voortstuwende track waarin de songtitel op zo’n manier herhaald wordt dat ik er bijna niet aan ontkom om het na elke draaibeurt nog even een paar keer ‘Clooooouuuudwaaaaaaaaalkeeeeeeeeerrrrrrr’ te roepen. Overigens moet ik hierin al met regelmaat, maar later nog meer, denken aan de progpastoren van The Flower Kings. Alleen is het bij Motorpsycho (gelukkig) allemaal net een tikje feller, waardoor de verveling nooit toe slaat. Een van de gaafste tracks van Behind The Sun is toch wel “Kvæstor (Incl. Where Greyhounds Dare)”. Deze vindt precies de juiste disbalans tussen episch gefreak en melodie. Zo’n instrumentaaltje dat gemaakt had kunnen zijn door de kleinzonen van Rush. Maar eigenlijk zit er niet een zwakke broeder tussen de tracks op deze cd.


mij=Stickman / Konkurrent

4 gedachten over “Motorpsycho – Behind The Sun”

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Verplichte velden zijn gemarkeerd met *