Bai Bang laat er geen misverstand over bestaan in welke hoek je ze moet zoeken. Stoere mannen met lange haren maar tegelijkertijd een paar randjes make-up staan op een promotiefoto voor een motorembleem-achtig logo met een schedel als middelpunt. Inderdaad, Bai Bang brengt glamrock ten gehore, ergens tussen Mötley Crüe en Def Leppard, waarbij het image vooral richting Crüe gaat en de sound richting Def Leppard. De songs dragen namen als “Born To Rock”, “Party Queen” en “Bad Boys”, wat al aangeeft dat op dat vlak de diepte het poedelbadje niet overstijgt. Maar ja, dat is nu eenmaal synoniem aan glamrock. Dat neemt niet weg dat de muzikale en songschrijverskwaliteiten van deze Zweden ervoor zorgen dat het een uiterst aangenaam plaatje is geworden. Zo nu en dan wil je even geen moeilijke muziek en op dat moment is dit een perfect album. Het knalt lekker door, de gitaren zitten lekker ver naar voren, de koortjes zijn fraai en de refreinen zijn direct mee te zingen. Misschien moet je het bij deze jongens juist wel een kwaliteit noemen dat het luchtig en meezingbaar blijft. Ik heb in elk geval met volle teugen genoten van een lekkere bak pretrock. Bai Bang, voor al uw feesten!
mij=Metal Heaven / Rough Trade