Ben je ook zo aan lente toe? Nou, dan moet je niet bij een band zijn met de naam Brothers Of End en met de titel The End die ze aan hun debuut hebben gegeven. Dat was althans mijn eerste gedachte. Maar deze Zweden zijn grapjassen, want de soep wordt lang niet zo heet gegeten als deze wordt opgediend. Het album van het trio doet mij denken aan een lange zware fietstocht door regen en wind waar aan het eind een geweldige warme hemelse locatie wacht. Brothers Of End hebben een lome psychedelische gitaarpopplaat gemaakt die me qua sfeer, ook al door de samenzang, wel wat heeft van de de laatste release van Moss. Hierbij krijg ik het dromerige gelukkige gevoel ook. Sterk vind ik het pianogepingel dat me als het ware optilt. Tekstueel is het overigens minder zweverig: ‘I don’t believe in the future, etc., I believe in love’. Dat u het even weet. Voorlopig doen de Zweden ons land trouwens niet aan. We moeten het hier doen met deze release. Voor optredens moeten we (voorlopig) nog naar hun thuisland. Al staat er op het moment dat ik dit stukje schrijf maar één optreden gepland. Kan iemand hier a.u.b. wat aan doen? Zo’n fijn bandje verdient toch echt meer.
mij=Playground / V2