Met een bandnaam als Cats On Fire begin je bij mij, kattenliefhebber, met een grote achterstand. Ik ken de band niet en verwacht vuur in hun muziek te horen. Het kan ook zijn dat de bandnaam humorvol bedoeld is. Wie kent de mop niet: ‘Wat zegt een kat die in brand staat? Antwoord: Woef’. Grappig? Nee. Totaal niet. Maar ja. Ik ben echter op het verkeerde been gezet, want dit is geen muziek met humor en vurig is het ook niet. Cats On Fire zoeken het op hun tweede album Our Temperance Movement in de gitaarpop met een folk- en lo-fi-randje. Een beetje tussen The Proclaimers, Aztec Camera, St. Thomas en The Smiths in. De titel van deze cd, Our Temperance Movement, van de vier Finnen is een verwijzing naar een beweging tegen alcohol. Ik denk dat ze hier of teveel van gehad hebben of misschien juist wel iets hadden mogen gebruiken. De liedjes vind ik namelijk nogal eenvormig, nergens sprankelend en te weinig uitgesproken. Ik krijg er zelfs slaap van. En dat is iets dat katten graag doen. Dat dan weer wel.
mij=Cargo / Sonic