Katoenplantages zijn er niet in Nieuw-Zeeland, slavernij is ook niet meer helemaal Nieuw Zeeland-nu, dus waar gaat een bandje over zingen? Inderdaad de liefde. Aangezien het hier om smerig klinkende blues gaat, is dit in weinig positieve zin. Caoimhe Macfehin heeft het woord, en vooral het mannelijk geslacht krijgt er van langs. Heart Attack Alley is een trio, dat naast de zangeres nog bestaat uit Kart Steven – zegt u maar Dr. Steven – op harmonica en stompbox en Kristal Gallaghar – zegt u maar Kristal G. – op gitaar. Ze brengt niets nieuws onder de zon, maar de blues klinkt wel zoals blues wat mij betreft moet klinken. De stem van Macfehin heeft power. Ik moet aan Chrissie Hynde of aan onze Anouk denken. En als ze diep gaat en de harmonica meescheurt dan hoor je dat het op het debuut Living In Hell met de Nieuw-Zeelandblues helemaal goed zit. Of moet ik zeggen: fout zit?
mij=Voodoo Rhythm
4 reacties