Er was eens een klein meisje, dat opgroeide in een net zo klein Zweeds dorpje in de buurt van Stockholm. Lisa Isaksson was dol op paarden en sprookjes en kon urenlang in het bos doorbrengen, haar schetsboek binnen handbereik. Toen Lisa tijdens haar middelbare schooltijd samen met enkele vrienden de band Piu oprichtte, was het dan ook geen verrassing dat uit haar pen lieflijke, sprookjesachtige liedjes vloeiden. Na het in zeer beperkte oplage verschenen album Cantering (uitgebracht onder de naam Lisa o Lillportan op het kleine Zweedse label Hör upp) is When This Was The Future, het échte debuut van Lisa o Piu, oftewel ‘Lisa en haar band’. De cd bevat acht verstilde, lieve en feeërieke liedjes, die ijl wegzoemen naar langvergeten werelden. Lisa begeleidt zichzelf op gitaar, aangevuld met spaarzame percussie, fluit, klarinet, theremin, mellotron, harp en noem het maar op. When This Was The Future is dus geen doorsnee album; voor hapklare refreintjes of gezellige meezingers ben je bij Lisa aan het verkeerde adres. Het is alsof je je een weg baant door een eeuwenoud bos, waar diffuus zonlicht af en toe de open plekken verlicht. Opener “Cinnamon Sea” is de meest ‘ruige’ track van de cd, met aanzwellende vocalen en een pingelende elektrische gitaar. De daarop volgende zeven nummers is het fijn wegzwijmelen, zonder overigens in slaap te sukkelen – op de achtergrond duikt altijd wel een apart geluidje of een interessant motiefje op, terwijl Lisa fluisterzingt over de natuur, mystieke ervaringen of andere zaken die na lezing van het tekstboekje nog steeds niet helemaal duidelijk zijn. When This Was The Future kent een typische jaren zeventig ‘psychfolk’-feel (de psychedelische vormgeving helpt ook natuurlijk), waarbij de stem van Lisa soms zelfs enigszins aan die van Renaissance-zangeres Annie Haslam doet denken. Niet wereldschokkend, wel sfeervol en bijzonder plezierig.
mij=Subliminal Sounds / Clearspot