Privet – dat is Russisch om iemand te begroeten. Hallo zeggen wij… en hallo kunnen we ook zeggen tegen de versterking die Marynka meeneemt om haar stem kracht bij te zetten op haar debuut-CD. Marynka is een russische zangeres die in Amsterdam is neergestreken. Een muzikant of tien (waaronder de drummer van de Nits) staan haar bij met cello, viool, harp en piano terwijl ze dromerige liedjes zingt. Die gaan over tjsa, de liefde, de eeuwigheid, het heelal en matrozen… voornamelijk. Ik tel er zeker vier met het woord liefde in de titel. De liedjes zijn overigens niet alleen akoestisch, ook het elektrisch georiënteerde volksdeel komt ruimschoots aan zijn trekken op deze cd. Het merendeel is zelfs voorzichtig swingbaar. Echte klassieke popliedjes in de zin van kop-staart-romp zijn het niet, ik zou ze meer willen omschrijven als kleine sculptuurtjes van ritmes en zang, nu eens poppy, dan weer wat meer jazzy. De ene keer gromt en grauwt Marynka terwijl ze je in andere nummers, omzoomd door ietwat oriëntaals aandoende klanken, juist weer mierzoet probeert te verleiden. Op de een of ander manier liggen de liedjes die in het russisch worden gezongen het lekkerst in het gehoor. Neem Barrakuda Lubov, een juweeltje. Dlje tvoim uspehi… nazdarovje!