Masshysteri – Var Del Av Stan

Een verschrikkelijke late-pass van File Under. Masshysteri is op deze website alleen met een foto vertegenwoordigd: een vinnige rockchick met raggitaar, ramonesbroek en flannel blouseje. Daar moeten we het mee doen. Onterecht! Want Masshysteri serveert de garage net zo rammelend doch smakelijk als mijn favorieten The Black Lips, The Hex Dispensers, Ghetto Ways en natuurlijk (wijlen) Jay Reatard met z’n oneindige reeks bands en projecten. Echte liedjes vol melodie waarbij de urgentie is behouden door niet te lang prutsen in de studio. Rauw omdat het rauw ís, niet omdat het zo nodig moet of hoort. Waarom komt File Under pas nu aan komt kakken met de review van een plaat uit 2008. Dit ligt in de eerste plaats aan uw scribent, die de plaat in zijn jaarlijst van 2009 had staan. Te laat, dus. En dát had weer de volgende reden. Bij de naam Masshysteri dacht ik aan de volgende Scandinavische crustenpunkband. Zeker na een vlotte blik op de website, waar ik erachter kwam dat het gezelschap in de moerstaal hun liedjes ten gehore brengt – want dat willen die crusten ook nog wel geregeld doen. Begrijp me niet verkeerd: Tragedy, From Ashes Rise, His Hero Is Gone en andere crème de la curst is hier favoriet, maar ik had destijds even geen zin in brakke boze crustband #23454892. Toch geloof ik dat goede muziek altijd bij de goede luisteraar terecht komt, zo ook deze keer viel mij die speling van het lot ten deel. Waar en wanneer ik op de band getipt werd weet ik niet meer, maar ik nam de moeite en verrek: wát een goede liedjes, wát lekker rammelend, wát een goede zanger en zangeres en ach, ik versta er geen fluit van maar wat kan me dat nou schelen? Eerlijk is eerlijk, hoe vaak ben ik nou met de volle aandacht naar een Engelse songtekst van een punkband aan het luisteren? Toegeven: niet vaak. Nou dan! Note to self: laat in 2010 niet nog zo’n band aan je neus voorbij gaan, zodat je in 2012 weer door het stof moet.

mij=Ny Vag Records