Punkrock verzandt nogal snel in platte humor aangevuld met wat snelle refreintjes en sing-a-long-melodietjes. Beter zou het zijn wanneer de gemiddelde punkrocker de levensvisies van Social Distortion en de humor en het zelfrelativeringsvermogen van een Weezer over zou nemen. Het Amerikaanse Menzingers waagt zich op deze derde plaat aan scherpe fijnzinnige humor. En de betere Get Up Kids-melodieën. Tja, en dan ben je bij mij best wel aan het juiste adres. Want, laten we wel wezen, NoFX is echt niet meer om aan te horen, The Get Up Kids proberen het nog maar kunnen of willen niet meer en van het gepredik van Bad Religion word ik op den duur moe. Wat ook pleit voor Menzingers is dat de band niet teruggrijpt naar goedkope emo-trucjes. Alle bombast is achterwege gelaten. Menzingers gaat nog steeds voor de briljante eenvoudige inval. Dat moet volstaan. Kort maar krachtig, elk liedje in een puntige samenvatting verpakt. Willen we nog meer? Nee, dit is punkrock anno 2012. Het lijkt erop dat Menzingers zijn inspiratie vooral haalt uit collegerockbands als R.E.M., Triffids en Camper van Beethoven. Goed idee, zo blijkt.
mij=Epitaph
4 reacties