In het mapje ‘Nieuw in 2010’ in mijn muziekprogramma op de computer wordt het debuut van Mother-Unit uit Eindhoven gevolgd door de laatste plaat van Motorpsycho, Heavy Metal Fruit. En toegegeven, dat is geen slechte keus van het alfabet. Zo zit Mother-Unit op Stickman Records, het label dat in eerste instantie opgericht is om het werk van Motorpsycho uit te geven, maken de Eindhovenaren jaren ’70 geïnspireerde psychedelische rock en doen ze dat in in vier nummers waarvan slechts een minder dan tien minuten klokt en allen met een eigenwijze eigen draai. Dan is de lijn naar Motorpsycho, ook zonder het alfabet, al snel gelegd. Mother-Unit is een band van de epische atmosferische stukken die draaien rond een wederkerende maar voortdurend uitbouwende riff waarom heen een licht kabbelende oceaan aan effecten, bleeps en blops langzaam maar gedegen wordt uitgebouwd tot enorm golfslagbad. Deze heren weten hoe de luisteraar bij de les te houden, te boeien en te verrassen. En eerlijk, dat mag niet verbazen. Dit is namelijk geen net beginnend schoolbandje. Iedereen die nog niet over het opbreken van 35007 (of Loose) heen is, kan de tranen vegen. Mother-Unit is namelijk het nieuwe project van Loose gitarist Bertus Fridael die met dit gezelschap de lijn van zijn oude band vrolijk doorzet. Niet dat Mother-Unit doodleuk 35007 twee is, maar de oude fans kunnen hier zeker hun baard op schudden. 45 minuten die grooven als de beste en geen moment gaan vervelen. En die, voor de mensen die het zelfde alfabet in hun computer hebben als ik, daarna heerlijk overgaat in de nieuwste Motorpsycho. Ik voorzie een tourcombinatie op basis van mijn alfabet, en daar word ik nu al wild van.
mij=Stickman / Konkurrent