Laten we beginnen met een minpunt, dan hebben we dat vast gehad: het Nederengels van zanger Tonnis van der Luit is soms tenenkrommend. De teksten lopen al niet altijd even soepeltjes, maar het accent waarmee ze gezongen worden maakt het nog net even erger. Zo, dan kunnen we het nu over de muziek zelf hebben. Want die is juist fantastisch. Het Nijmeegse kwartet Phantom Puercos speelt hun americana alsof ze het zelf uitgevonden hebben en alsof ze zelf de grenzen ervan gaan bepalen. Uiteraard zijn het erkende grootheden als Neil Young, Green On Red en Giant Sand die de leden in de platenkast hebben staan (dat gitaarwerk!), maar je kunt slechtere voorbeelden hebben. Opener “Eighty Eight” is een rockende jeugdherinnering (‘I remember the summer of eighty-eight’), zo een waar veel Amerikaanse genregenoten zich niet voor zouden schamen. Van hier af gaat het maar door. “Black Hole” schuurt en ragt, “Room Full of Ghost” en “Me and My Sister” zijn lekker melancholisch en bij elke stemming vindt het kwartet weer het juiste arrangement en de juiste instrumenten (elektrische en / of akoestische gitaren, banjo, Hammond, enzoverder, enzovoort). Phantom Puercos hoeft geen platen meer gratis ter download aan te bieden (wat ze ooit deden). Met zulke liedjes in zo’n prachtig hoesje leg je met plezier je geld op de toonbank van de platenboer.
mij=Elektrograph
2 reacties