Heel graag had ik Rufus Wainwright live aan het werk gezien tijdens de tournee die volgde op het uitbrengen van Release The Stars. Het zat er helaas niet in voor mij. Met de live-dvd en cd Milwaukee at Last!!! kan dit een beetje goed gemaakt worden. Het is geweldig om Rufus aan het werk te zien op het podium van het prachtige Pabst Theatre in Milwaukee. Flamboyant en gevat windt hij de zaal niet alleen zingend, maar ook pratend om zijn vinger. Van extravert tot ingetogen, showman Rufus neemt je een concert lang mee in zijn achtbaan. Vanaf de uitbundige aftrap “Release The Stars” met gelijk heerlijk tetterend koperwerk tot de vanzelfsprekende afsluiter “Gay Messiah” (afgesloten met een natte zoen voor het publiek) is het een groot theatraal festijn, met Wainwright als terechte, stralende middelpunt. God, wat heeft die man vooral live óók een dijk van een stem. Prachtig ook dat als hij “Leaving For Paris no.2” verstild brengt en je een speld in de zaal kunt horen vallen. Wat wel jammer is, is dat er steeds backstagebeelden tussen de nummers door gemixt zijn. Dat neemt zelfs Rufus af en toe een beetje de wind uit de zeilen. . Toch wordt dit foutje met gemak weggepoetst door de sprankelende show. Maar wat wil je ook met zo’n geweldige performer die gebackt wordt door een uitmuntende band? Het zal niemand verbazen dat zonder het feest op het podium Rufus op de cd, waarop overigens maar 10 nummers terug zijn te vinden, ook overtuigend klinkt. Van mij had het zelfs een dubbelaar mogen zijn – op de dvd staan 23 tracks die goed zijn voor tweeëneenhalf uur dikke pret. De volgende keer houdt geen enkel ‘conflict of schedules’ me meer uit de zaal als deze held in Nederland op komt treden. That’s a promise.
mij=Decca / Universal