Sebadoh – Bakesale (Remastered)

Het is dat er een nieuwe versie van Bakesale op de markt is gekomen, anders was dit album, samen met The Sebadoh ongetwijfeld ver weggezakt in mijn geheugen. Bubble & Scrape en vooral III zijn wat mij betreft de twee klassiekers die Lou Barlow en Jason Loewenstein (al dan niet met hulp van Eric Gaffney en Bob Fay) onder de naam Sebadoh de wereld ingestuurd hebben. Het was midden jaren negentig, lo-fi liep als hip genre zo’n beetje op z’n end en het was tijd voor nieuwe ontwikkelingen. Of je Pavement heette, Guided by Voices of Sebadoh, er moest een echt geproduceerd album aankomen, waarop liedjes keurig waren afgemaakt. Wat Sebadoh betreft was Bakesale dat album. Natuurlijk, het vertrek van hyperchaoot Eric Gaffney hielp om die stap te maken, maar in z’n geheel heeft Bakesale, besef ik nu, het gevoel dat lo-fi toen uitstraalde nog steeds. De liedjes zijn bijzonder inventief en hebben de juiste dosis chaos, melancholie en onaangepaste indie-feel, maar klinken alsof de band voor het eerst echt z’n best gedaan heeft. (Deze remastering helpt daar maar een klein beetje bij.) Bakesale is nog steeds niet de beste plaat van Sebadoh, maar beter dan ik me herinnerde. En oh ja, de outtakes – 25 stuks! – bevatten uiteraard wel hele veel chaotische lo-fi-herrie.

Mij= Domino / Munich