Een cd waarvan de desbetreffende artiest eerdaags in ons land is, heeft prioriteit bij het schrijven van een stukje. Wij missen echter ook wel eens wat. Het is niet anders. Bij Trashmonkeys ging het nog net goed. Gelukkig werd ik er op attent gemaakt dat ze op 23 mei in het Enschedese Atak spelen en wel op een soort van festival met twee andere Duitse bands. Trashmonkeys komt uit Bremen/Köln en schijnen al sinds 1998 te bestaan, maar ik had nog nooit van ze gehoord. Ik heb geen idee hoe ze het doen in Duitsland. Eigenlijk was mijn eerste gedachte dat ik mijn aandelen Atak meteen zou verkopen, want wie zit hier behalve een groep liefhebbers nou nog op te wachten met een bijna lege zaal als gevolg. Trashmonkeys is zo’n bandnaam die al meteen duidelijk lijkt te maken waar de band voor staat: garagerock met een punkinslag. Neem dan nog de hoes en ik verwacht een soort van The Cramps. Dat is echter veel te kort door de bocht, want de band vat op Smile de geschiedenis tussen The Stooges en The Strokes samen met uitstapjes (geen covers) naar The Kinks en The Selecter. Veel afwisseling dus, de liedjes zitten prima in elkaar, zijn vol energie en in de Engelstalige zangpartijen hoor je niet dat de zanger een Duitser is. Dat scheelt. Kortom als ik in Enschede of omgeving woonde dan wist ik wel waar ik de komende zaterdagavond door ging brengen en voor de alternatieve gitaarrockliefhebber is Smile een aanrader.
mij=Alive / Sonic