Ik voel me een detective die iets vreemds op het spoor is. Ik was een stukje aan het tikken over vrouwelijk schoon n.a.v. bovenstaande cd. Er staat echter een nummer op waarin JP Den Tex vraagt aan ene Ophélie om hem privé te mailen. Het mailadres staat in het tekstboekje. Hij vond haar zo leuk in dat tijdschrift. Een beetje Googlen maakt dat mijn tekst waardeloos is geworden. Er bestaat een Ophélie, woonachtig in Frankrijk. Ze is geboren in 1974 en haar vader is een Nederlandse popzanger uit de jaren ’70. En wie zong er al in die tijd? Juist, JP Den Tex. En wie zingt er naast het Engels ook in het Frans? Juist, JP Den Tex. Veel verder ben ik nog niet gekomen. Is hij zelf de vader? Weet hij wie de vader is? Is het toeval? De biografie van Ophélie zwijgt in alle talen. Ik heb hier dus geen uitsluitsel over. Enigszins onthutst pleur ik mijn oude recensie weg. Ik had hier nog iets instaan over mijn zwakte voor vrouwen die er op een natuurlijke wijze leuk uitzien. Dit zonder geforceerd te doen, lekker puur vol romantiek. En dat tokkelaar JP Den Tex deze mening muzikaal en tekstueel deelt. Maar eigenlijk wil ik alleen nog maar weten hoe het nu met die Ophélie zit. Ik heb zijn mailadres.