Ik verwacht dat er binnenkort bij liftenfabrikant Schindler (bekend van Schindler’s Lift voor de grapjurken onder ons) een fikse claim op de deurmat belandt. Mocky zal zijn volgende pretentieuze project toch ergens mee moeten financieren. Hierbij ga ik er voor het gemak vanuit dat in het verleden behaalde resultaten een garantie voor de toekomst zijn. Wat is namelijk het geval: Mocky was “not amused” dat zijn muziek zonder zijn medeweten onder een reclamespotje van een Oostenrijkse supermarktketen was gezet. Na wat gerechtelijk handjeklap ging hij er vandoor met de hoofdprijs. Deze spendeerde hij aan het afhuren van de legendarische Ferber studios in Parijs, waar ooit o.a. Serge Gainsbourg en Nina Simone hun klanken aan de magnetische band toevertrouwden. In de twee weken dat de muzikale duizendpoot aldaar vertoefde, nodigde hij de gebruikelijke kliek Berliners (Gonzales, Feist, Jamie Lidell) uit om zich te storten op het produceren van jazzy, met 60s soul gekleurde muziek. Het eindresultaat, Saskamodie, laat zich beluisteren als een verloren gewaande soundtrack uit vervlogen, chique tijden. Ik heb zo’n vermoeden dat velen over hun eigen superlatieven zullen struikelen in hun poging te omschrijven hoe goed het Mocky en de zijnen gelukt is om dat specifieke geluid en sfeertje tot in perfectie te benaderen. Zal ik dan maar heel eerlijk bekennen dat ik het gewoon een ongelofelijk suffe verzameling liftmuzak vind?
mij=Crammed / Coast to Coast