Nou ja zeg, kan ik mijn recensie van Baby Guru’s Pieces gewoon nóg een keer typen. Is dat even makkelijk. De dit jaar overleden Ray Manzarek dwarrelt rond als ware het Pinksteren. Tropical Popsicle’s debuut staat vol klinkende orgeltjes, die overigens ook gewoon aan die andere grote sixties-meisters van Pink Floyd doen denken. Moet ik nog over Jacco Gardner beginnen? Tropical Popsicle heeft vergeleken met Baby Guru een anoniemere zanger. Minder pit. Pas in slot- en bonustrack “The Universe of God Shadow” wordt ie een beetje bossy. Voor die tijd is Dawn Of Delight luchtig en vluchtig. “Ghost Beacons” is de hit van de plaat, en heeft alles in zich om massaal meegschald te worden op de Lowlands-festivalweide. Animal Collective zonder gekke fratsen. Grootste pluspunt van Tropical Popsicle is de ongrijpbaarheid. Zo hoorde ik pas tijdens de laatste draaibeurt dat de band ook nog wat postpunk-dreinerigheid in zich heeft, al blijft het overkoepelende gevoel opgewekt. Een friszoete lolly, met elk likje een ander smaakje, dus.
mij=Talitres
4 reacties