En toen was er opeens een nieuwe Blur. Damon Albarn had ergens midden 2014 al wel verteld dat er een album opgenomen was, maar het zou nog wel even duren voordat het uit zou komen. Niet dus, de plaat ligt inmiddels alweer een paar weken in de schappen. The Magic Whip werd in mei 2013 in vijf dagen opgenomen in Hong Kong. Deze tijd kwam vrij doordat er door het plots wegvallen van een optreden op het Tokyo Rocks Festival tijd over was. De heren vonden elkaar kennelijk weer lief genoeg, nadat gitarist Graham Coxon tijdens de opnames van het laatste Blur-album Think Tank (2003) opgestapt was. Nu had hij er zoveel zin in dat naar verluidt door zijn inzet het album toch nog in 2015 het licht zag. The Magic Whip laat horen waarom Blur er in de hoogtijdagen van de Britpop er zo toe deed: de sfeer is lichtvoetig, de liedjes catchy, Albarns stem lijkt rond te huppelen, de gitaarpartijen zijn doeltreffend en het experimentele gedeelte is prettig. Toch is het geen plaat die in de jaren negentig uitgebracht had kunnen worden. Het geinige is namelijk dat je hoort dat Albarn niet stilgezeten heeft, met name zijn werk met Gorillaz is goed terug te horen. The Magic Whip is een geweldige plaat! Blur overtreft zichzelf en laat horen dat een reünie niet altijd overbodige platen oplevert. Via deze weg nog even een bedankje aan de Japanners in verband met het cancelen van dat ene optreden.
mij=Parlophone
Apart maar wel mooi