We Fall Slowly uit Drenthe maakt indie-core. Lees je mee, Aart Stekelenburg, indie-core; heb je wat met die term? Dit singletje bevat twee songs waarvan de tweede het beste is. Niet omdat We Fall Slowly zich graag wil meten met ’n Face Tomorrow, ’n Green Lizard of ’n Deftones. Nee, als zanger Boye Emmaneel zijn best doet dan klinkt hij als een Greg Dulli van The Afghan Whigs. “Cut Your Lies” heeft dezelfde dynamiek, dezelfde melodie en dezelfde intentie. Dat raakt mij. Omdat Dulli’s dynamiek vele malen gekopieerd is, maar zelden zo treffend. Het breekbare geschreeuw op “Gentlemen” en “Black Love” komen we in frasen tegen bij anderen. Het moet alleen passen bij de melodieuze, meeslepende, spanningopbouwende songs. Ik hoop dat “Cut Your Lies” geen toevalstreffer is.
mij=RVP
4 reacties