Ik moet vaak even slikken tijdens het draaien van Philidelphia Songs. In enkele songs doet Denison Witmer me namelijk verschikkelijk veel aan Elliott Smith denken. En ik denk niet graag meer aan Elliott Smith, want dan word ik verdrietig. Op de dag nadat bekend werd dat hij overleden was heb ik al zijn albums die ik heb nog eens gedraaid en daarna ze voorgoed weg gestopt in de kast. Ik kan ze niet meer draaien. Maar Witmer moet ik wel draaien, want daar moet nog een recensie over geschreven worden. En dus vecht ik me er doorheen. Philadelphia Songs verscheen in de Verenigde Staten al in 2002 en het is me een raadsel waarom deze niet eerder hier in omloop gebracht is. Het is namelijk niet zo dat we hier met een derderangs koekenbakker te maken hebben. Witmer schrijft folky licht melancholische liedjes met goddelijke harmonieen, waarin de geesten ronddolen van betreurde doden als Elliott Smith en Nick Drake en een gelukkig nog springlevende Neil Finn. Hij citeert vrij uit zijn eigen dagboek dat hij al jaren bij houdt, wat de songs af en toe pijnlijk persoonlijk maakt. Het enige wat frustreert aan Philadelphia Songs is dat de plaat maar een kleine 31 minuten duurt. Veel te kort, net als…… *slik*
File: Denison Witmer – Philadelphia Songs
File Under: Singer/songwriter
File Audio: [ 24 Turned 25 ]