Al jaren zit ik te wachten op een album van David Bowie dat kwalitatief in de lijn ligt van Hunky Dory (1971) of Ziggy Stardust (1972). Hij bracht nadien genoeg uit, maar het is allemaal in mijn ogen minder. Al jaren zit ik te wachten op een nieuw album van Gavin Friday, maar behalve een heruitgave van zijn oude Virgin Prunes-albums gebeurt er weinig. Beide heren zijn echter schatplichtig aan de geweldige werken uit de jaren ’20 en ’30 van de Duitsers Kurt Weill en Bertolt Brecht. Het is dan ook niet verbazingwekkend dat meer artiesten hierdoor geïnspireerd lijken te zijn. Zo kreeg ik een cd van Destroyer in mijn brievenbus. Destroyer klinkt erg stoer, maar er is weinig heftigs aan. De cd titel Your blues is misleidend als je het associeert met bluesmuziek. Het doet juist theatraal aan, in de lijn van eerdergenoemde voorbeelden, ik gooi er nog even een term bij: Glamrock. Achter Destroyer zit Dan Bejar, je zou hem kunnen kennen van The New Pornographers. Hij komt uit Vancouver in Canada. Lijken wij Europeanen vaak veel over te nemen van de andere kant van de grote plas, nu gaat het eens een keer andersom. De twee ondersteunende muzikanten zorgen voor een orkestrale begeleiding met behulp van synthesizers: Een Roland XV3080 en een Kurtzweil 2600. Dat laatste kan geen toeval zijn. Kurt Weill leeft!