“Zeg”, riep mijn cd-speler ineens. “Dit zou iets nieuws zijn, maar dit heb ik al vaker gedraaid!”
“Nee hoor”, verzekerde ik mijn gewaardeerde huisgenoot. “Dit is echt een nieuwe cd.”
“Hmm”, bromde hij wantrouwig. “Dat staat er wel op, maar deze dingen heb ik eerder laten horen.”
“Ik zal het je uitleggen”, zei ik. “Dit is een cd van een band met Valensia Clarkson. Die had heel lang geleden eens een hit met een bombastisch nummer, “Gaia”. Klonk nogal als Freddie Mercury, maar was wel erg goed. Valensia noemde hij zich toen nog en in Japan schijnt hij met z’n volgende platen veel succes gehad te hebben. Nu heeft ‘ie een bandje Metal Majesty met zijn broer Dave en dit is de tweede cd, getiteld 2005. Als gitarist blijkt Valensia nu een perfecte imitatie van John Sykes ten tijde van WhiteSnake weg te geven. Snap je ‘m? Metal Majesty – Queen, 2005 – WhiteSnake’s 1987.”
Aan het drukke display zag ik dat er iets begon door te dringen.
“Ah, dus het is wel zoals dingen die ik eerder afgespeeld heb?” riep hij verheugd. “Geen wonder! Maar het klinkt wel goed, toch?” kwam er achteraan.
“Zeker!” beaamde ik.
“Maar waarom probeert ‘ie het dan niet wat origineler, in plaats van steeds dingen te spelen die al door iemand anders bedacht zijn?” vroeg mijn cd-speler.
Het slimpie!
“Beats me,” sloot ik af. “Met een eigen stijl zou dit wereldtop zijn.
Doodzonde.”
Mijn cd-speler zuchtte mismoedig en draaide met lichte tegenzin verder…
mij=Lion Music / Bertus