Met haar dwarse noise-gitaren, heftig riffwerk, diepe vervormde geschreeuw en drukke ritmes maakt Buried Inside het de argeloze luisteraar niet makkelijk op hun Relapse-debuut Chronoclast. Alles dissoneert, wringt, kraakt en bijt. Toch komt er sporadisch wel melodie voorbij, maar dan wel zo verpakt dat je zeker meerdere luisterbeurten nodig zult hebben voor de donkere schoonheid van dit werkstukje zich openbaart. Geworteld in de hardcore laten de jongens horen hoe gemakkelijk invloeden van vernieuwende sferische postcore specialisten als Neurosis en ISIS gecombineerd kunnen worden met de woeste duistere metalcore van bands als Norma Jean en Poison The Well doen. Het drukke geroffel van de drummer zorgt er tevens voor dat de naam Mastodon te pas en te onpas door het hoofd schiet. Al met al indrukwekkend vergelijkingsmateriaal. Maar Buried Inside blijft fier overeind bij directe vergelijking met deze grootheden. Spanningsbogen, dynamiek, intensiteit en agressie zijn de sleutelwoorden op deze plaat, waar ook nog een vaag concept over tijd terug te vinden is in de teksten. Buried Inside is grauw, tegendraads, donker en noisy maar helemaal van het hier en nu.
mij=Relapse / Suburban
Waarom mms links ipv http?
Da’s de manier waarop Relapse haar mp3s aanbiedt. Kunnen we niet zoveel aan veranderen.