Voor Griekse bands heb ik altijd een zwak gehad. Bands als Deviser, Necromantia en Rotting Christ draag ik warm hart toe, hoewel het rond Necromantia en Deviser akelig stil is de laatste tijd. Ook voor Nightfall heb ik nu een zwak ontwikkeld. Ik weet niet precies hoe het komt, maar het lijkt er net op of bands uit het voormalige godenland overal te ver van afzitten om echt ergens door beïnvloed te zijn en mij daardoor telkens weten verrassen met een geheel eigen smoel en geluid. De Griekse zon heeft in ieder geval niet gezorgd voor veel warmte in het geluid van Nightfall. Als je hun muziek dan toch wil typeren, zou de omschrijving melodieuze death metal met dark wave en elektronische invloeden aardig in de buurt komen. Nightfall bezit vooral een krachtige, duistere uistraling, die meteen bezit van je neemt. Zanger en oprichter Efthimis Karadimas zingt lekker verstaanbaar en na een paar luisterbeurten blijven de songteksten al in je hoofd rondspoken. Drummer George Kollias klinkt als een klokje en mag daarom tegenwoordig ook bij Nile op de drumkruk zitten. Hoogtepunt van dit album is ongetwijfeld het nummer “One of these Days” dat begint met een slepende gitaarriff, gevolgd door een ingetogen couplet waarna het tot een orgastische uitbarsting komt van dubbele bass drumwerk, zwaar stuwend gitaargeweld en psychedelische samples. Nightfall heeft met LYSSA ‘Rural Gods and Astonishing Punishments’ een prima afwisselend album afgeleverd dat niet snel gaat vervelen.
mij=Black Lotus