Strapping Young Lad - Alien

Devin Townsend heeft nog een ferme rekening bij mij openstaan. Na de release van Terria toerde hij met zijn Devin Townsend Band, met een flink deel Strapping Young Lad in de gelederen, door Nederland en deed daarbij ook Metropool aan. Omdat ik Terria maniakaal geniaal vond was ik present in dat kleine zaaltje in Hengelo. Daar liep ik, ondanks mijn oordoppen, een fikse gehoorbeschadiging op aan mijn rechteroor. Het concert was niet alleen meedogenloos hard, maar ook enorm imponerend. Sindsdien moet ik nog meer dan voorheen oppassen bij concerten waar het volume aan de hoge kant is. Ik kan dus niet zeggen dat ik niet gewaarschuwd was voor Strapping Young Lad, de maniakale metalmachine van Townsend, met in de gelederen drummonster Gene Hoglan. Toch kon ik het niet laten om het volume van de diskman tot welhaast pijnlijke proporties op te schroeven tijdens het luisteren van de nieuwe plaat Alien. Net als haar voorgangers vraagt Strapping Young Lad's nieuwe worp hier gewoon om. Ze zeggen wel eens pijn is fijn, in dit onderhavige geval is dat eigenlijk ook zo. Pas als het pijn gaat doen aan je oren gaat er een wereld voor je open en wordt Alien een fijne - eigenlijk een compleet ridicuul woord in deze context - plaat. Dan wordt de beangstigende precisie en destructiedrang van Townsend duidelijk, valt je mond wagenwijd open bij het welhaast machinale razendsnelle drumwerk van Hoglan en dito gitaar- en baswerk. Absurd gewoon. En goed. Het enige vervelende is dat ik nu dus al weer drie dagen met een suizend rechteroor loop. Het saldo op de openstaande rekening van Townsend bij mij is er niet beter op geworden voor hem. Het zal hem vast worst zijn.

Zeg er het uwe van...