Sons And Daughters – The Repulsion Box

Schotland was in rep en roer. De BBC had een nieuwe kaart in gebruik genomen voor de weersverwachtingen en Schotland was verworden tot een klein truttig stukje land ergens boven Engeland. Volkomen begrijpelijk natuurlijk dat die Schotten over de rooie gingen, want in Schotland zijn ze er trots op Schots te zijn. Ik vind die Schotten ook een sympathiek volk. Dat bleek ook toen hij en ik wandelden van Glasgow naar Inverness via Fort William en later in Edinburg. Helaas waren we te kort in de steden om wat op te snuiven van de muziekscene daar. Want alleen al om de Schotse muziekscene zou Schotland groot op de kaart moeten staan. Simple Minds, Big Country en van recentere datum Arab Strap, Mogwai, Belle & Sebastian en Franz Ferdinand, allemaal Schots. Nog nieuwer is Sons & Daughters. Min of meer dankzij Franz Ferdinand, die hen gebruikte voorprogramma, kwam hun vorige ep Love The Cup op hetzelfde label uit als het titelloze debuut van deze Schotten. Nu is er een kort – dertig minuten slechts – maar krachtig volledig vervolg. The Repulsion Box telt tien liedjes die een kloeke mix zijn van folk en garagerock. Adele Bethel en Scott Patersons verhalen – zij vaak met Schots accent, hij lekker donker – over bizarre onderwerpen. Soms apart, soms samen onder begeleiding van messcherpe gitaarriffs, doeltreffend simpel drumwerk, handgeklap en vingergeknip. Door bewust snel en ongecompliceerd zonder poespas op te nemen heeft Sons & Daughters ervoor gezorgd dat het album een zelfde krachtige impact als de EP. Van mij mag Schotland op de kaart nog wel een stukje groter worden afgebeeld bij het weerbericht…

mij=Domino / Munich