Net iets meer dan een uur duurde de autorit die ik normaal net niet binnen veertig minuten haal. Het was dan ook hondenweer op de weg. In het aardedonker gutste de regen langs alle kanten van mijn auto. Als ik claustrofoob geweest was, dan was ik spaansbenauwd geworden en in paniek geraakt. De ruimte om me heen leek met de seconde te slinken en de lichtstralen van de koplampen hadden moeite om de grond te bereiken. De muziek die ik achteloos meegenomen had voor deze trip maakte de ervaring er eigenlijk alleen maar intenser op. Omdat de regen zo hard op het dak ramde, trilden de vellen van de speakers in de carrosserie van de auto nog harder. Dat zorgde ervoor dat Midnight Ghost van Propeller me overrompelde. De debuut-cd van deze vier Groningers maakte, terwijl ik zo over de snelweg zoefde, tot mijn eigen verbazing nogal heftige emoties bij me los. Niet belemmerd door ook maar enige grens aan hun experimenteerdrift hebben de vier heren aan de hand van Corno Zwetsloot een intrigerende plaat afgeleverd. Samen met hem – Corno leek volgens de band zelf wel een vijfde bandlid – hebben ze geschaafd, maar vooral ook geknipt en geplakt aan hun nummers. Het resultaat is er dan ook naar. Het is het beste te beschrijven als de ideale mix van het rauwe, hoekige, grote stadsgeluid van Sonic Youth met het zweverige, in het water van geisers dobberende serene gevoel van Sigur Rós waarover dan af en toe Thom Yorke getergd “Everything In Its Right Place” zingt. “Everything In Its Right Place”, dat was een goede ondertitel geweest voor deze cd. Zo op de snelweg rijdend was het in ieder geval een bijna beangstigend (en toch goed) spook. Die titel is dus ook wel op zijn plaats.
mij=RaRa / Konkurrent