Eén van mijn goede voornemens voor 2006 is dat u mij in dat jaar niet meer zult betrappen op kazige bruggetjes in de stukjes die ik schrijf. Nog drie weken en dan kom ik gewoon direct to-the-point, zonder er omheen te draaien. Dan kom ik niet aan met verhalen over dat ik een flinke griep te pakken heb doordat ik het slachtoffer ben van een zware bacterie-aanval. Om vervolgens schamper aan te stippen dat dat wel héél toevallig is, omdat ik nét de nieuwe CD van Germ Attack in de brievenbus kreeg. Nee, daar bezondig ik mij niet meer aan. Ik kom er direct mee voor de draad en zeg dan gewoon dat die CD, in dit geval dus Bomb Party van Germ Attack, lekker vrolijk is en simpelweg prima te pruimen, zelfs met een loopneus en een blafhoest. Infantiele prismawoordenboek-teksten op vrolijke deuntjes, zo ga ik het dan omschrijven, leuk voor in de auto om mee te zingen met je kleine neefje of stiekem in je eentje. En dan kom ik met de keiharde feiten: we hebben hier te maken met Duitsers die al dertien jaar meegaan en de kunst afkijken van Weezer, Buzzcocks en half punkend Californië. Niet bijster origineel, niet super muzikaal, gewoon gemiddeld goed. Dát is pas informatie waar u iets mee kunt! Maar weet wel, van dat goede voornemen dat ik minder zal gaan drinken komt ook al vijf jaar niets terecht… (*hips*)
mij=Wolverine / Sonic
Zuiplap 😉