Jaarlijst 2013: Mr. Ploeg

1. Nick Cave & The Bad Seeds – Push The Sky Away 2. Frank Turner – Tape Deck Heart 3. Daft Punk – Random Access Memories 4. Bad Religion – True North 5. VA – The Songs of Tony Sly: A Tribute 6. Arcade Fire – Reflektor 7. Nine Inch …

VA – The Songs of Tony Sly: A Tribute

Jongens waren we, begin jaren ’90. Bij het ontluiken van de tweede punkgolf vonden we met onze muzikale kunsten perfect aansluiting bij deze snelle melodieuze muziekstroming, afkomstig vanaf de Amerikaanse westkust. Aanvankelijk speelden we uiteraard covertjes, lekker makkelijk en een goede manier om uit te groeien tot een echte band. …

NOFX – Self Entitled

Sinds mensenheugenis komt er keurig om de drie jaar een nieuw album van NOFX uit en niemand die daar nu echt wakker van kan liggen. Ook de band zelf weet inmiddels wel hoe de zaken er voor staan, getuige het feit dat de laatste tour gewijd werd aan het integraal …

Pennywise – All Or Nothing

Weliswaar is het al weer enkele maanden geleden dat All Or Nothing uitkwam, maar het punkjaar zou niet compleet zijn als hier niet toch wat ruimte voor gemaakt zou worden. Praktisch alle recensies die de afgelopen twintig jaar over Pennywise geschreven zijn kwamen neer op “meer van hetzelfde”. Twee decennia …

Attack! Attack! – The Latest Fashion

Twee bands met praktisch dezelfde naam, dat is op zijn minst toch bijzonder onhandig te noemen. In het geval van Attack! Attack! betekent dit continu verwarring met Attack Attack! (slechts een enkel uitroepteken). Zeer verwarrend, vooral als het niveauverschil ook nog eens enorm schrijnend is. Zo maakt het Amerikaanse Attack …

Bad Religion – The Dissent Of Man

Beweren dat Bad Religion een ‘groeiplaatje’ – op zich al een misdadige term – heeft gemaakt, is ongeveer hetzelfde als opschrijven dat Sigur Rós een lekker hitgevoelige CD heeft uitgebracht. Er valt ook niet zoveel te groeien, als je het al dertig jaar met dezelfde vier akkoorden weet te stellen. …

Bad Religion – The Dissent Of Man

Beweren dat Bad Religion een ‘groeiplaatje’ – op zich al een misdadige term – heeft gemaakt, is ongeveer hetzelfde als opschrijven dat Sigur Rós een lekker hitgevoelige CD heeft uitgebracht. Er valt ook niet zoveel te groeien, als je het al dertig jaar met dezelfde vier akkoorden weet te stellen. …

NOFX – The Longest EP

Zonder nog maar een noot of snaredrum gehoord te hebben biedt The Longest EP al direct een hoop vermaak. Op het eerste gezicht lijkt de cover op een ingekleurde variant van de legendarische Longest Line EP. Wie echter beter kijkt ziet een schitterende knipoog naar alle ooit door NOFX uitgegeven …

NOFX – The Longest EP

Zonder nog maar een noot of snaredrum gehoord te hebben biedt The Longest EP al direct een hoop vermaak. Op het eerste gezicht lijkt de cover op een ingekleurde variant van de legendarische Longest Line EP. Wie echter beter kijkt ziet een schitterende knipoog naar alle ooit door NOFX uitgegeven …

Weezer – Hurley

Met het plaatsen van Lost’s ultieme antiheld Hurley op de cover van hun nieuwe album slaat Weezer de spijker op zijn kop. In de totaal verwarrende en over the top verhaallijn van de onlangs gestopte serie was de vrolijke dikzak een prettig luchtige factor. Weezer is dat zelf ook al …

Muletrain – CrashbeaT

Een dikke twee jaar geleden vroeg ik om het Spaanse Muletrain toch vooral nog even geheim te houden. Dat is best aardig gelukt, wetende dat ik sindsdien eigenlijk niets meer van ze gehoord heb. Ja, ze schijnen groot te zijn in Frankrijk en Duitsland, maar wie is dat niet. In …

Propaghandi – Supporting Caste

Ruim drie jaar geleden klaagde ik nog dat Propaghandi zo weinig productief is. Toen ik onlangs vernam dat er een nieuwe plaat op stapel stond was mijn eerste reactie echter ‘Nu al? Potemkin City Limits is toch pas net uit?’. Ik was er stellig van overtuigd dat de vorige pas …

Joey Cape – Bridge

Ik kan het doorgaans wel waarderen als punkbandjes bewijzen dat hun liedjes zonder alle electrische opsmuk nog steeds knallen. Akoestische experimenten leveren dan ook niet zelden zeer leuke plaatjes op. Vier jaar geleden brachten No Use For A Name’s Tony Sly en Lagwagon’s Joey Cape gezamenlijk een van alle opsmuk …

Joey Cape – Bridge

Ik kan het doorgaans wel waarderen als punkbandjes bewijzen dat hun liedjes zonder alle electrische opsmuk nog steeds knallen. Akoestische experimenten leveren dan ook niet zelden zeer leuke plaatjes op. Vier jaar geleden brachten No Use For A Name’s Tony Sly en Lagwagon’s Joey Cape gezamenlijk een van alle opsmuk …

Brat Pack – Hate The Neighbours

Het gebeurt maar zelden dat een voor mij onbekende band me écht uit de schoenen weet te knallen. De paar platen per jaar die me doen ontsteken in groot enthousiasme zijn doorgaans afkomstig van gearriveerde of min of meer bekende artiesten. Een onbekend kunststukje van Nederlandse bodem is al helemaal …