Sommige bandjes doen het voor de lol, anderen doen het vanwege de Boodschap. Anti-Flag behoort zonder enige twijfel tot de laatste categorie. Al een jaar of twintig bekwaamt de groep zich in het schrijven van van die typische meebrulliederen met een enorme lading kritiek op de gevestigde orde. Op The People Or The Gun wat dat betreft geen nieuwe dingen. Wel opvallend dat de toon, in verhouding tot het andere werk van de afgelopen jaren, wat meer gematigd lijkt. Toch raar, als je bedenkt dat we momenteel in tijden leven waar heel wat kritische noten geplaatst kunnen worden. Natuurlijk, met stampers als “The Economy Is Suffering – Let It Die” en “You Are Fired (Take This Job, Ah, Fuck It.)” wordt de kredietcrisis en haar oorzaken zeker niet genegeerd, maar voor Anti-Flag begrippen valt het allemaal wel mee met de woede. Dat pakt helemaal niet negatief uit, althans naar mijn bescheiden mening. Ik ben nu eenmaal geen met hanenkam getooide anarchist die altijd maar kwaad moet zijn op iedereen. Een beetje dimmen mag best, vooral als dit gepaard gaat met goede liedjes. En daar is Anti-Flag zeker in geslaagd. Iets minder folk-invloeden en vrij rechttoe rechtaan, met als grote uitschieter “No War Without Warriors (How Do You Sleep?)”, misschien wel het beste dat de band ooit maakte. Ik ben er erg enthousiast over, terwijl ik in het verleden nooit zo warm liep voor de band. Of dat goed is of slecht mogen de fans van het eerste uur lekker zelf uitmaken, de liefhebber van een goede dosis pure punkrock zal zich er in ieder geval geen buil aan vallen.
mij=Side One Dummy / Suburban