Stephen McBean is de grote man achter Pink Mountaintops, maar ook ��n van de mannen achter spacerockers Black Mountain. Bij het beluisteren van Axis of Evol dringt zich onwillekeurig de vraag op welke dope zijn voorkeur geniet. Opener “Comas” (de tekst ‘heading down the highway to hell / there’s peace in the valley’ bewijst dat ‘ie zijn klassiekers kent) klinkt als een gestileerde Syd Barrett-track, terwijl “Cold Criminals” naar de Velvet Undergroud verwijst. Het op een doordenderende gruizige basis geschreven “Slaves” ligt ook mooi in de lijn die via The Jesus & Mary Chain naar Black Rebel Motorcycle Club ten tijde van hun eerste plaat leidt. Maar Axis of Evol is zeker geen rip-off-plaat. Eerder een zoektocht naar mooie liedjes om die vervolgens te verbergen onder ranzige drums en een lofi-achtige sound en stoney effecten. Black Mountain is zover ik weet niet ter ziele, maar Pink Mountaintops moet – mocht Stephen McBean willen kiezen – toch de meeste aandacht krijgen wegens intrigerender dan de iets te eenvormige seventies rock van Black Mountain. Een spannender trip, vooral.
mij=City Slang / V2