Krisiun - Southern Storm

Het is waar wat ze zeggen over jonge vaders. Nou ja, ik ben eigenlijk meer beginnend. En misschien komt het wel door al die mooie sportmomenten van de laatste tijd of is er gewoon een hoop narigheid in de wereld, maar het gebeurt me geregeld dat ik met een brok in de keel voor de televisie zit. En vroeger had ik dat nooit. Kennelijk is er toch wat in de hormoonhuishouding veranderd. En als dat kleine manneke dan zijn armpjes naar je uitsteekt om geknuffeld te worden, smelt je gewoon. Toch is de muzikale behoefte naar hard, harder, hardst niet verdwenen. Goed, ik krijg dan geen tranen in mijn ogen van Southern Storm, de laatste cd van Krisiun, het kippenvel staat toch geregeld op mijn armen. Wisselden deze wilde Brazilianen - met twee broertjes in de gelederen - vroeger nog wel goede met wat minder goede albums af, na het briljante AssassiNation is deze opvolger minstens net zo goed. Het album begint zoals we van ze gewend zijn. Dampende deathmetal, ratelende drums en een paar vingervlugge solo's. Bij "Minotaur" wordt er een tandje teruggeschakeld en horen we meer grovende gitaren. Na het stampende "Combustion Inferno" volgt het adembenemende "Massacre Under The Sun". Wat een intro, wat een nummer! Hier wordt de lat even heel hoog gelegd voor de concurrentie. De rest van het album bevat nog een aantal sterke nummers als het licht experimentele "Contradictions Of Decay" en de dreigende afluiter "Whore Of The Unlight". De Sepultura-cover "Refuse/Resist" is niet beter of slechter dan het origineel, wat niet per se negatief opgevat hoeft te worden. Al met al is er uitstekend werk afgeleverd en van mij mogen deze broers nog jaren zo doorgaan.

Zeg er het uwe van...