Het leven van een muziekrecensent gaat niet altijd over rozen. Soms weet je bij het beluisteren van een cd precies wat je zou willen schrijven, welke richting het op moet gaan. En dan vliegen de woorden uit je pen toetsenbord. En soms weet je gewoon niet waar je moet beginnen. Gelukkig ligt dat niet altijd aan jezelf. In het geval van Late of the Pier bijvoorbeeld, verwijt ik mezelf helemaal niets. Want deze jonge gasten uit Castle Donington (wie kent het Monsters of Rock Festival nog dat daar in de jaren ’80 gehouden werd?) laten geen kans onbenut om je telkens weer op het verkeerde been te zetten. Denk je met “Heartbeat” te luisteren naar gewoon een leuk synthpop nummer om lekker op te springen, komen ze met “Space And The Woods” aan, dat zo uit de nalatenschap van Tubeway Army of Gary Numan had kunnen komen. En geniet je net van de lieve, intelligente popmuziek van XTC in “Random Firl”, dan word je door de gekte van “Bathroom Gurgle” weer in totale verwarring achtergelaten. Voor sommige mensen is het misschien te veel van het goede: de tempowisselingen en de ritmes vliegen je om de oren tenslotte. Maar het heeft ook goede kanten: eindelijk eens muziek met lef, met ballen, en door de bizarre mix van stijlen met een eigen originele draai. Nu maar afwachten hoe het live klinkt op Lowlands.
mij=Parlophone / EMI
Nou, op Lowlands was het al even vet als op de Affaire. Had ik al gezegd dat ik het hele album briljant vond? Check trouwens ook het zijproject La Priest van zanger Samuel Dust.
Naaah! RIP de drummer 🙁 http://www.factmag.com/2015/05/21/late-of-the-pier-drummer-ross-dawson-dies-in-sudden-accident/