Als ik de recensies en de bio mag geloven, hebben we hier te maken met de beste indiepopband van Finland. Nu heb ik geen idee hoeveel indiepopbands er überhaupt in Finland zijn, maar goed, het beloofde toch heel wat. Vol goede moed stopte ik The Healer dus in de cd-speler van mijn nieuwe bolide. Lekker geluidje, wind in het haar, en kom maar op met die muziek. Ja, het had heel mooi kunnen zijn. Maar helaas, warm werd ik eigenlijk alleen echt van de zon die fel door de ramen scheen. Wat ik hoorde, was vooral doorsnee lo-fi popmuziek, met een soort van fluisterende, vlakgestemde Michael Stipe-kloon als zanger. Niet per definitie een aanrader dus. Soms staan er toch nog wel pareltjes op, zoals “No One Is Perfect”, met leuke tempowisselingen en mooie melodietjes op zo te horen een Hammond-orgeltje, of de eerste single “Hyvinkää”, die me doet denken aan Belle and Sebastian. Mocht je naar dat soort muziek op zoek zijn, dan zou je Sister Flo eens kunnen proberen, maar aan de andere kant: Belle and Sebastian verslaan in hun eigen genre is eigenlijk onmogelijk.
mij=Fullsteam / Rough Trade