Wild Beasts - Limbo, Panto
In een ver verleden ging ik in Antwerpen naar Suske en de Wiske: de musical. Op dezelfde dag dat aldaar een beruchte hotelbrand woedde. Niks van gemerkt, maar 't gaf de avond wat extra melodrama. De show werd gestolen door Tante Sidonia, een rol vertolkt door een man, die opera-achtig falset zong. Ik moest er aan denken dankzij Hayden Thorphe, de piepjonge vocale krachtpatser van deze Britse band. Wat een stem! Of je rent gillend de kamer uit, of je vindt 't geweldig. Ik hoop dat u ook in de laatste categorie valt, want dan hoort u een zeer rijk album. Limbo, Panto zou wel 'ns het beste album kunnen zijn dat dit jaar via Domino verschijnt. Omdat u Sidonia waarschijnlijk niet gehoord heeft, probeer ik 't zo: denk aan de usual suspects Jeff Buckley en Antony, maar dan piepend als de zanger van The Communards. Essentieel voor 't luistergenot zijn de lagere krakende regionen die Thorpe ook opzoekt. Daar klinkt hij als de zanger van The Veils, op diens meest emotionele momenten. Thorpe legt zoveel intensiteit in zijn stem, dat hij in "Woebegone Wanderers" wegkomt met een vocale hook die bestaat uit 'hiiiiiii'. De jangly Smiths-akkoorden (zou Morrissey al fan zijn?) helpen ook wel trouwens, want ook met de muziek zit 't wel, eh, snor. (Freddie Mercury neuriet tevreden vanuit zijn graf) In "His Grinning Skull" hebben piraten de (eerst gecastreerde) bootsjongen een tutu en gouden oorbellen aangetrokken, voordat ze 'm het podium opsleurden voor het jaarlijkse meezingspektakel op 't schip "De Smachtende Zeemeermin". De piraten brommen zelf de achtergrondkoortjes, dat begrijpt u. En hoe heet het slotnummer, op dit musicalspektakel? "Cheerio, Chaps, Cheerio Goodbye".
31 maart 2010 in Paradiso, Amsterdam
16 april 2010 in Botanique, Brussel
27 mei 2010 op Primavera Sound, Barcelona
File: Wild Beasts - Limbo, Panto
File Under: A slap on the ass from my baby
File Audio: [Beast-Space]
overigens wordt het eerste (en dus meestgedraaide) nummer op hun Myspace gezongen door de bassist. Beetje misleidend vind ik eigenlijk, al is het wel een van de hoogtepunten van 't album.
Ook ik heb ervan genoten! Gelukkig dit jaar ook een paar echt opvallende Britse geluiden. Soms zie ik met al die bandje bandjes door de bomen het bos niet meer. Zeker niet als het wat uit de 'garage' meepikt. Het begint dan allemaal zo op elkaar te lijken, dat het eenheidsworst wordt, zelfs al smaakt die lekker. Dan is een fris geluid als dit heerlijk!