Bloodbath - The Fathomless Mastery

Zweedse Żuper deathmetal-diva's zijn er genoeg en dus was het personeelstekort bij het sterrencombo Bloodbath snel verholpen. De vertrokken Dan Swanö (o.a. Edge of Sanity) en Peter Tägtgren (o.a. Hypocrisy) zijn vervangen door niemand minder dan oudgediende Mikael Åkerfeldt (o.a. Opeth) en de nu nog relatief onbekende Per Eriksson, een gitaarvedette in wording. Ik ben blij dat 'The Big M' weer terug is, want ik vond het deathmetal-gehalte van de laatste Opeth namelijk ietwat tegenvallen. Het is goed dat we op The Fathomless Mastery toch nog kunnen genieten van zijn betoverende, oneindig diepe grunt. Sowieso valt deze cd niet tegen. Je weet het nooit met al die grote namen bij elkaar, maar opnieuw is het een waar spektakelstuk geworden. Minder pakkend dan zijn voorganger dat wel, echter daarvoor in de plaats een hele rits aan vergrotende trappen: genadelozer, furieuzer, zuigender en misschien nog wel het belangrijkste, doodser dan ooit! Vooral het gitaarwerk is uitmuntend. De ene na de andere weerzinwekkende riff boort zich rechtstreeks in je hersenpan om nog maar te zwijgen over al die hemelse, dubbele gitaarsolo's. En het niveau blijft hoog gedurende het hele album. Als ik zo door mijn 2008-mapje blader op mijn pc, kan ik niet anders dan dit één van de betere deathmetal-releases van dit jaar noemen.

Oe, de nieuwe Bloodbath. Bedankt voor de tip.

Zeg er het uwe van...