Elk jaar rond Prinsjesdag is er kermis in mijn woonplaats. En de kermis brengt niet het allerbeste in de stad naar boven. Ineens lopen er mensen rond in jouw stad waarvan je nooit wist dat ze in jouw stad woonden. Mensen die waarschijnlijk normaal alleen maar in hun trainingspak, op een krat bier, met slippers aan, in de voortuin zitten. Maar genoeg over deze mensen, ik heb verder niks tegen ze, maar ik heb ook niks mèt ze. Weer terug naar de kermis, ik MOET door de kermis heen om naar mijn AH te komen en dan krijg je een overmaat aan geluiden op je af geschoten, van ouwehoerende marktkooplui tot botsende botsauto’s, schreeuwende kinderen en joelende attracties. Een kakofonie aan geluiden, zonder genade en vooral zonder lijn. En daar is het bruggetje naar de cd van Everything Is Made In China, het debuut van drie cafégangers uit Moskou. Elf totaal verschillende nummers die gaan van progrock naar Mogwai-achtige klanken Mogwai, tot het brave van Snow Patrol, het rauwe van de Smashing Pumpkins, het snellere Kasabian en het zweverige van Oceansize. Dan noem ik zo snel even best wat prettige namen, maar allemaal van een andere muziekplaneet. Het ziet ernaar uit dat Everything Is Made In China op zoek is naar hun eigen sound en dat is hun goed recht. Ik geef ze die tijd en wacht geduldig op hun volgende cd voor een beter oordeel.
mij=Enjoy My Recordse