The French Semester - Open Letter To The Disappeared

Schreef ik onlangs nog over Scouting for Girls dat ik een rotdag had gehad en helemaal niet zat te wachten op vrolijke niks-aan-de-hand-muziek als die van hen, nu mag ik iets schrijven over een bandje dat ook lekker onbezorgd klinkende en opgewekte muziek maakt, maar dan op een dusdanig authentieke en eerlijke wijze, dat ik hier wel degelijk blij van word. Ondanks dat de teksten op "Open Letter To The Disappeared" helemaal zo onbezorgd niet zijn: nationalisme, de dood… voorwaar geen lichte kost. Zelf noemen de leden van de band het 'immigrant rock', waarschijnlijk omdat de vier leden ieder uit een ander land afkomstig zijn. Maar eigenlijk is het natuurlijk gewoon een combinatie van lo-fi zoals die in de jaren negentig van de vorige eeuw al prima gemaakt werd door een band als Pavement, inclusief de soms tegen het valse aan hangende zang, en de powerpop van Big Star. Met dan, om het helemaal af te maken, een Beach Boys-sausje er overheen, want soms waan je je even op de zonnige stranden van Californië. Enig echt minpuntje is dat er maar liefst vijftien nummers op de cd staan, en dat daardoor de aandacht naar het einde toe wel wat verslapt. Wat zonde is van de creativiteit die hier in gestoken is. Volgende keer dus liever een nummer of vijf korter en dan meer energie in de overgebleven tien liedjes stoppen. Maar verder helemaal leuk!

Zeg er het uwe van...